Statystyki
  • Wszystkich wizyt: 5734
  • Dzisiaj wizyt: 4
  • Wszystkich komentarzy: 23

Waga czy Życie?

Kilka dni temu usłyszałem gdzieś w tle zdanie z tv – mene, tekel, peres. Męczyło mnie to trochę, w końcu ciekawość przemogła i sięgnąłem do Biblii. Po lekturze uśmiechnąłem się w duchu – dość milczenia! Po chwilowej  przerwie podjąłem to wewnętrzne wyzwanie.

Każdy z nas słyszał historię o ręce piszącej na ścianie tajemnicze słowa. Rzecz się działa w czasie uczty wydanej przez babilońskiego króla Baltazara ( Belsazara ):

(5) W tej samej chwili ukazały się palce ręki ludzkiej i pisały naprzeciw świecznika na wapiennej ścianie pałacu królewskiego. Król zauważył grzbiet ręki, która pisała. (6) Wtedy barwa twarzy króla zmieniła się, a jego myśli zaniepokoiły go, stawy jego bioder rozluźniły się, a jego kolana zadrżały. (7) I zawołał król z całej siły, aby wprowadzono wróżbitów, Chaldejczyków i astrologów. Wtedy król odezwał się i rzekł do mędrców babilońskich: Ktokolwiek przeczyta to pismo i poda mi jego wykład, ten będzie ubrany w purpurę, otrzyma złoty łańcuch na szyję i będzie rządził jako trzeci w moim królestwie. (8) Wtedy weszli wszyscy mędrcy króla, lecz nie mogli odczytać pisma i podać jego wykładu królowi.

(Ks. Daniela 5:5-8, Biblia Warszawska)

Nie wiadomo, czy sprowadzeni wróżbici rzeczywiście nie umieli odczytać napisu, czy też woleli ukryć prawdę. W tej sytuacji zawołano proroka Daniela, znanego już wcześniej z wieszczenia i tłumaczenia snów. Rzekł król do niego :

(14) Słyszałem o tobie, że duch bogów spoczywa na tobie i że masz oświecenie, rozum i nadzwyczajną mądrość. (15) Otóż przyprowadzono przede mnie mędrców, wróżbitów, aby mi odczytali to pismo i wyłożyli mi jego znaczenie, lecz oni nie umieli wyłożyć mi tego słowa. (16) Lecz słyszałem o tobie, że umiesz podać wykład i rozwiązywać zagadki. Jeżeli więc umiesz odczytać pismo i wyłożyć mi jego znaczenie, będziesz obleczony w purpurę, złoty łańcuch włożą na twoją szyję i jako trzeci będziesz panował w królestwie. (17) Daniel odpowiedział i rzekł wobec króla: Twoje dary niech pozostaną u ciebie, a twoje upominki daj komu innemu, lecz pismo odczytam królowi i wyłożę mu je.

(Ks. Daniela 5:14-17, Biblia Warszawska)

Napis niemożliwy do odczytania przez zawodowych wróżbitów i astrologów nie stanowił żadnego wyzwanie dla proroka.

(25) A oto napis, który został wypisany: mene, mene, tekel, uparsin. (26) A taki jest wykład tego słowa: Mene: Bóg policzył dni twojego panowania i doprowadził je do końca. (27) Tekel – jesteś zważony na wadze i znaleziony lekkim. (28) Peres – twoje królestwo będzie podzielone i oddane Medom i Persom. (29) Wtedy na rozkaz Belsazara obleczono Daniela w purpurę i włożono złoty łańcuch na jego szyję i głoszono o nim publicznie, że ma rządzić jako trzeci w królestwie. (30) Tej samej nocy został zabity Belsazar, król chaldejski.

(Ks. Daniela 5:25-30, Biblia Warszawska)

Ot, cała historia, wręcz banalna w swojej prostocie. Zły król został ukarany, aby inni ludzie nie powielali jego błędów. Tylko czy naprawdę to tylko banał? Jeżeli tak, to takim banałem jesteśmy otoczeni. Codziennie oglądamy takie historie w tv w dziesiątkach seriali, z których każdy ma po kilka tysięcy odcinków – ot, wieloletnia fucha dla aktorów i scenarzystów. W tym natłoku informacji gubi się gdzieś biblijne przesłanie. Aby je odnaleźć  trzeba się na chwilę zatrzymać, zebrać myśli, pochylić się wręcz nad nimi.

Mene, tekel, peres.

Mene: Bóg policzył dni twojego panowania i doprowadził je do końca.

Daniel ostrzega Baltazara o rychłej śmierci. Chciałoby się powiedzieć, że takie jest życie, kiedyś się zaczyna i kiedyś się kończy. Jednak i Biblia i życie są jak partia szachów – każdy ruch ma znaczenie, myślą trzeba wybiegać kilka ruchów do przodu. Niektórych przeraża i onieśmiela wielorakość figur i kombinacji, wolą nie podejmować gry, zdać się na los, bo jakoś to będzie. O takich ludziach mówił Jezus:

(26) A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego. (27) Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodzili aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki i nastał potop, i wytracił wszystkich. (28) Podobnie też było za dni Lota: Jedli, pili, kupowali, sprzedawali, szczepili, budowali; (29) a w dniu kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba ogień z siarką i wytracił wszystkich.

(Ew. Łukasza 17:26-29, Biblia Warszawska)

Tak właśnie to się kończy. Mając tą wiedzę i czując zbliżający się kres człowiek się szarpie, burzy wewnętrznie, krępuje go strach. Jak to? To już? Co robić, jak przedłużyć własne dni?

(30) Tak też będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi. (31) Jeśli kto w owym dniu będzie na dachu, a rzeczy jego w mieszkaniu, niechaj nie schodzi na dół, aby je zabrać; a kto będzie na polu, podobnie, niechaj nie wraca. (32) Wspomnijcie żonę Lota. (33) Ten, który zabiegać będzie o życie swoje, by je zachować, utraci je, a kto je utraci, odzyska je. (34) Powiadam wam: Tej nocy dwaj będą na jednym łożu, jeden będzie zabrany, a drugi pozostawiony. (35) Dwie mleć będą na jednym miejscu, jedna będzie zabrana, a druga pozostawiona. (36) Dwóch będzie na roli; jeden będzie zabrany, a drugi pozostawiony.

(Ew. Łukasza 17:30-36, Biblia Warszawska)

Kiedy pojawia się świadomość własnej śmierci i pogodzenie z nieuchronnym końcem, człowiek zaczyna myśleć o drugim życiu. Czy moje dotychczasowe uczynki wystarczą do Zbawienia? Czym właściwie to Zbawienie jest? Jak je szybko osiągnąć? A zdanie:  ”Ten, który zabiegać będzie o życie swoje, by je zachować, utraci je, a kto je utraci, odzyska je ” po prostu przeraża. Przeraża, gdyż jest niezrozumiałe. To masywna wieża z gry w szachy. Czym jest więc Zbawienie, czym jest Królestwo Boże?

(20) Zapytany zaś przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie Królestwo Boże, odpowiedział im i rzekł: Królestwo Boże nie przychodzi dostrzegalnie, (21) ani nie będą mówić: Oto tutaj jest, albo: Tam; oto bowiem Królestwo Boże jest pośród was. (22) Rzekł też do uczniów: Przyjdą czasy, kiedy będziecie pragnęli widzieć jeden z dni Syna Człowieczego, a nie ujrzycie. (23) I będą mówić do was: Oto tam, oto tu. Nie chodźcie, ani się tam nie udawajcie. (24) Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie i Syn Człowieczy w dniu swoim.

(Ew. Łukasza 17:20-24, Biblia Warszawska)

Proste, prawda? Trzeba poczuć w sobie tę błyskawicę.

Tekel – jesteś zważony na wadze i znaleziony lekkim.

Król został postawiony na wadze, podobnie jak tysiące ludzi przed nim i miliony pod nim. To od nas zależy wyrok, nie od sędzi. Od naszego życia, od tego, jak je wykorzystaliśmy.

(24) Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, kto słucha słowa mego i wierzy temu, który mnie posłał, ma żywot wieczny i nie stanie przed sądem, lecz przeszedł ze śmierci do żywota. (25) Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, zbliża się godzina, owszem już nadeszła, kiedy umarli usłyszą głos Syna Bożego i ci, co usłyszą, żyć będą.

(Ew. Jana 5:24-25, Biblia Warszawska)

Jezus niezmiernie rzadko używał słowa zaprawdę. Miało ono podkreślić wagę całego zdania. Chciał nam w ten sposób powiedzieć, że jest wyjście, szansa na Życie. To On jest tą szansą. Niewykorzystanie jej skutkuje sądem i utratą życia wiecznego. Jezus wszakże nie przyszedł nas sądzić, tylko zbawić. To my sami oddajemy się na zatracenie, Jezus to Życie, nie śmierć.

(26) Jak bowiem Ojciec ma żywot sam w sobie, tak dał i Synowi, by miał żywot sam w sobie. (27) I dał mu władzę sądzenia, bo jest Synem Człowieczym. (28) Nie dziwcie się temu, gdyż nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach usłyszą głos jego; (29) i wyjdą ci, co dobrze czynili, by powstać do życia; a inni, którzy źle czynili, by powstać na sąd.

(Ew. Jana 5:26-29, Biblia Warszawska)

Mi zawsze waga się kojarzy nie z sądem, a ze sportem. Dwóch pretendentów staje przed walką na wadze, aby pokazać się sędziom i publiczności. Jeden z nich zostanie zwycięzcą i championem. Jego całe życie prowadziło do tej chwili. Ciężkie treningi, wszystko podporządkowane temu celowi. Tak samo jest z nami. Stajemy na wadze jako zwycięzcy,  z ufnością i pewnością w sercu, gdyż wiemy, że nie pójdziemy na sąd, a zostaniemy powołani ku żywotowi.

Peres – twoje królestwo będzie podzielone i oddane Medom i Persom.

Współczuję tamtej Babilonii – znamy wszak wojnę z opisów naszych ojców i dziadów. Niemniej  nasze Królestwo jest zbudowane w sercach Jego Duchem i nie jest z tego świata, dlatego nie może ulec zniszczeniu.

Na koniec tych rozważań jako ich ukoronowanie jeszcze jedna przypowieść.

(23) W tym dniu przystąpili do niego saduceusze, którzy utrzymują, że nie ma zmartwychwstania, i zapytali go, (24) mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz powiedział: Jeśliby ktoś umarł bezdzietnie, poślubi brat jego wdowę po nim i wzbudzi potomstwo bratu swemu. (25) Było tedy u nas siedmiu braci; i pierwszy pojąwszy żonę, umarł, i nie mając potomstwa, zostawił żonę swoją bratu swemu. (26) Podobnie i drugi, i trzeci, aż do siódmego. (27) A w końcu po wszystkich zmarła i ta niewiasta. (28) Przy zmartwychwstaniu tedy któregoż z tych siedmiu żoną będzie? Wszak ją wszyscy mieli.

(Ew. Mateusza 22:23-28, Biblia Warszawska)

Chciałoby się rzec – Jezus o niebie, a ci o chlebie… Bo czyż o żonę się tutaj rozchodzi? Pamiętacie?  Powiadam wam: Tej nocy dwaj będą na jednym łożu, jeden będzie zabrany, a drugi pozostawiony. Dwie mleć będą na jednym miejscu, jedna będzie zabrana, a druga pozostawiona. Dwóch będzie na roli; jeden będzie zabrany, a drugi pozostawiony. Odpowiedział im Pan:

(29) A Jezus odpowiadając, rzekł im: Błądzicie, nie znając Pism ani mocy Bożej. (30) Albowiem przy zmartwychwstaniu ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie w niebie. (31) A co do zmartwychwstania, czy nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach: (32) Jam jest Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, i Bóg Jakuba! Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych.

(Ew. Mateusza 22:29-32, Biblia Warszawska)

Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz ŻYWYCH.

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>